Doğu Afrika’da yaşayan süper sığırcıklar (Lamprotornis superbus), sırf kendi yavrularını değil, başka küme üyelerinin yavrularını da büyütüyor. Yeni bir araştırma, bu kuşların ömürleri boyunca ebeveynlik ve “yardımcı” rolleri ortasında dönüşümlü biçimde geçiş yaptığını ortaya koyarak, hayvanlar aleminde toplumsal karşılıklılığın düşündüğümüzden çok daha yaygın olabileceğini gösteriyor.
YARDIM EDERKEN AKRABA OLMAK KAİDE DEĞİL
Kenya’da bulunan uzun vadeli bir üreme alanında yapılan araştırmada, bilim insanları harika sığırcıkların 20 yıl boyunca gösterdiği davranışları inceledi. Bulgular, her bir üreme devrinde her kuşun bir ebeveyn çiftin yavrularını büyütmeye yardım ettiğini gösterdi.
Kuşlar ekseriyetle akraba oldukları bireylere yardım etmeyi tercih etse de, akraba olmayan küme üyelerine de istekli olarak yardım ettikleri ve tıpkı halde yardım aldıkları gözlemlendi. Bu durum, şimdiye kadar geçerli kabul edilen “yardımın sadece genetik akrabalık temelli olduğu” varsayımını sorgulatıyor.
EBEVEYNLİKTE GERİŞ DÖNÜŞ ŞAŞIRTIYOR
Araştırmayı farklı kılan bir öteki bulguya nazaran kuşlar sırf bir defa anne ya da baba olduktan sonra kümeden çekilmiyor, bir sonraki üreme döneminde tekrar yardımcı rolüne geri dönüyorlar. Bu, bilhassa dikkat alımlı zira birçok tıpta yavru büyütmeye yardım eden bireyler ekseriyetle daha genç ve şimdi ebeveyn olmamış oluyor.
Muhteşem sığırcıklarda ise deneyimli ebeveynler bile bazen “nanny” rolünü üstleniyor. Bu da toplumsal yapının sırf biyolojik zorunluluklarla değil, küme içi işleyişle ve muhtemelen karşılıklı yararla şekillendiğine işaret ediyor.
