Örgütlü çalışanların toplam emekçi sayısına oranı, Temmuz 2025’te yüzde 14.02 oldu: Sendikalılaşma düşüşte
Türkiye’de sendikal örgütlenmenin önündeki problemlerin sonuçları ortaya çıkmayı sürdürüyor.
Çalışma ve Toplumsal Güvenlik Bakanlığı’nın, Temmuz 2025 devriyle ilgili dün açıkladığı işkolu istatistiklerine nazaran emekçi sayısı 17 milyon 326 bin 143’e çıkarken sendikalı personel sayısı 2 milyon 429 bin 527 şahısta kaldı. Buna nazaran sendikalı çalışanların toplam kayıtlı personellere oranı yüzde 14.02 oldu. Bu oran Ocak 2025’te yüzde 14.97, Temmuz 2024’te 14.8’di. Sonuçları yorumlayan isimlerden DİSK Genel Başkanı Arzu Çerkezoğlu, öncelikle kayıtdışı emekçileri de anımsatarak Memleketler arası Sendikalar Konfederasyonu Global Haklar Endeksi’ne nazaran Türkiye’nin personel haklarında en berbat 10 ülkeden biri olmasının nedeninin sendikasızlık olduğunu vurguladı. Sendikal mevzuatın tümüyle antidemokratik olduğunu belirten Çerkezoğlu, “Bugün sendikalı olmak en yaygın işten çıkarma nedeniyken hükümet en hafif tabiriyle sessiz kalarak bu sürece ortak oluyor. Ayrıyeten mevzuatta ikili baraj sistemi üzere birçok mahzur var” dedi. Muhalefet partilerinin sendikalaşma davetlerinin kâfi olmayacağını da belirten Çerkezoğlu, çok daha bütünlüklü bir yaklaşıma gereksinim olduğunun altını çizdi ve şöyle devam etti:
DEMOKRASİNİN YOLU
“Demokrasi yalnızca sandık değildir. Demokrasinin yolu örgütlü olmaktır. Hasebiyle demokrasi çabası veren bütün muhalefet güçlerinin kesinlikle lakin kesinlikle sendikalaşmanın önündeki pürüzleri kaldıracak temel yapısal adımları atacak bir uğraşta ortaklaşması koşul.”
Çalışma iktisadı uzmanı, avukat Dr. Murat Özveri ise şunlara dikkat çekti: “Sendikalı emekçinin patronun hukuk dışı baskılarını bertaraf edecek garantisi yok. İşten çıkarmaya karşı açılan davalar en az dört yıl sürüyor. Ayrıyeten yetki sistemi patron itirazı üzerine toplusözleşme sürecini durduruyor, personel sendikal muhafazanın dışında kalıyor. Grev basitçe yasaklanabiliyor. Bu da sendikaları etkisiz duruma düşürüyor. Tüm bu problemlerden sonra sendikaları da tartışmak gerekir. Üye kazanmak için hak çabası vermek yerine üyeye armağan dağıtan ‘promosyon sendikacılık’ yaygınlaştı.”
