4 yıl evvel çamurla tanışan Kaşeler; bireylerin ve markaların ‘hikayeleri’ni dinliyor, yazıya döküyor ve geri dönüşüm gereçleri ve seramikle kıssayı yalnızca dinlenir, okunur değil, sergilenir kılıyor.
Çalıştığı müddet boyunca hizmet, fikir, proje üreten lakin elle tutulur, gözle görülür bir eser olmadığı için uçup gittiğini düşünen Kaşeler, seramiği bağlantı araçlarına entegre ederek yeni bir kanal olmasını hedefliyor.
Kaşeler; “Profesyonel hayatta en sevdiğim iş, öykü anlatıcılığıydı. Bireylerin, markaların hatta kurumların iş maksatlarına uygun bağlantı planları için kıssalar oluştururduk. Artık, isteyenlerin bu ve gibisi öykülerini seramikle anlatmalarını sağlıyorum. Çamura form vererek, geri dönüşüm ve maket gereçleri kullanarak kıssalar hayat buluyor. ‘Senin öykün ne’ sorusuna artık el emeği ve sevgi katılmış bir eser gösterebiliyorum” dedi.
Sanatın irtibattan, irtibatın de sanattan her manada yararlandığına inanan Aslı Kaşeler, kıssaları bir de seramikten dinlemek gerektiğine inanıyor.
