Fazıl Say, kültür-sanat dünyasında yaşanan sansür tartışmalarına ve Filistin’de sivillere yönelik katliamlara ait bir açıklama yaptı.
Sanatın tabiatı gereği çoğulcu, özgür ve insan hayatından yana olması gerektiğini vurgulayan ve Gazze’de yaşanan soykırıma ses çıkartmaları gerektiğini tabir eden Say, “Şu piyano tuşlarına o Gazze’li çocuk hayatı boyunca oturmayacak zira öldürdünüz. Kim bilir tahminen de hepimizden daha düzgün o çocuk çalacaktı? Ne bir gelecek, ne eğitim — hiçbir fırsatı olmadan öldü gitti. Sesinizi çıkarın… bir şeyler yapın…” sözlerini kullandı.
“GERÇEKÇİ OLUN…”
Fazıl Say, açıklamasında şu sözlere yer verdi:
“Kültür sanat topluluğunda şanssız sansürler yaşanıyor , sansüre oldum muhtemel karşıyım, kimi kurumların “tepki beklediği” sert uygulamalar olabilir, bu fakat yanlış istikamete gidecektir, yanlış anlaşılacak zıt tepecektir,
filanca müzisyenin konserini iptal ederek, onu suçlayarak, ırk, lisan, din, vatandaşlık üzere kavramların içinde yok ederek, bu reaksiyon gerçek lisana gelmez.
Kendim Filistinli sivillerin katledilmesine katşı durmuş olduğum için sansür yemiş biriyim, ve bildiğinizden çok daha fazla. Çok daha ürkütücü. Çok daha yalnız…
Birbirimizi anlamalıyız,
kültürü de , kültürün varoluş sebebini de anlaşılır kılmalıyız. Tarkovski hoş söylemiştir,
“dünya harika olmadığı için sanat var”.
Bu hepimiz için geçerli, tüm beşerler için geçerli.
Batılı toplumlar, bu yıllardaki doğu batı düşmanlığından bezmeye başladılar, birtakım şeyleri manaya basamağında ve Filistin konusundaki haksızlıkların farkındalığına varmış durumdalar. Evet İsrail’e büyük bir reaksiyon var.
Ama kültür sanat topluluğunda hissedilir bir değişiklik yok, onlar daha geriden geliyor, tahminen de o denli istiyorlar… bu yalnızca güçten yana oldukları için mi, ya da öteki faktörler mi var, göreceğiz.
herkese açık, herkese eşit, bir anlayışı sergileyemiyorlar, adil olamıyorlar her insan eşittir diyemiyorlar, insan hakları birinci kanunu olan “insan onuru dokunulmazdır” kavramını bile kaale almıyorlar hatta çoktan unutmuşlar…
Bence bu durum, dünyadaki kültür sanat topluluğu için makûs bir durumdur,
bu şovenist, tekdüze, tek gözlükle bakan,
sadece görmek istediğini gören, makûs bir ayrımcılıktır özünde.
Yahudilere Soykırımı yapıldı diye, 60 yıl akabinde Musevilerin bir soykırım yapması desteklenemez , desteklenmek zorunda kalmamalıdır, onbinlerce filistinli sivilin ölmesine göz yumulmamalıdır, siyasi olarak bunun aklı bsşında bir yolu olmalıdır her tarafı koruyan bir deva vardır, insanlardan yana olunmalıdır insan hayatından yana olunmalıdır, çok kolay bir tabirle “yaşamaktan yana olmak” mevtten değil ….
Yaşatmak ne büyük fazilet halbuki …
Dönem ruhu olarak sıkıntı bir evredeyiz, şunu dersek sağ taraftan, bunu dersek sol taraftan yumruk yiyeceğimiz bir basamaktayız, ve batıda gerçek hislerimizi samimi niyetlerimizi açıkça lisana geçiremeyeceğimiz bir pozisyondayız, korkuyoruz, ömür uzunluğu sansür yemekten,
ve korkmakta haklıyız, bu kadar yılın emeğini de yok etmelerinden, bunun ismi niyet özgürlüğü değil, bunun ismi demokrasi filan değil.
Anlamaları için Kolay bir örnek verelim;
Sevgili konser izleyicisi;
Şu piyano taburesine o Gazze’li çocuk hayatı boyunca oturmayacak zira öldürdünüz, kim bilir tahminen de hepimizden daha güzel o çocuk çalacaktı? ne bir gelecek, ne eğitim, hiçbir fırsatı olmadan öldü gitti.
Şu orkestradaki şu keman iskemlesine, o Gazzeli beş yaşındaki çocuk tahminen oturacaktı, tahminen o da çok yetenekliydi?
…hayır oturamayacak, çoktan öldü, aslında bir geleceği yoktu,
bir geleceği olmasına fırsat bile tanımadı.
Şu salonda, şu dinleyicilerdeki, şu ön sıradaki koltuğa o Gazzeli çocuk, ileride bir gün tahminen bilet alıp konser dinleyecekti,
bu bile mümkün olmadı,
öldü gitti esasen,
hiçbir geleceği hiçbir eğitimi,
hiçbir kültürünün olmasına fırsat zati tanınmamıştı, hayatı boyunca bir açık hava hapishanesinde Çürüyüp giderken başına bombalar atıldı aslında.
Peki;
Bunun kime , ne yararı var? kimin için yeterli bu? Sizin için çok mu yeterli bu sayın batılı aydınlar? mutlu mu oluyorsunuz bunu görünce? “İyi ki öldü” mü diyorsunuz? Ha pardon o bahiste susuyorsunuz pekala içinizde ne geçiyor? “On binlerce çocuk yeterli ki öldü” mü diyorsunuz?
Buna inanmak istemiyorum,
Ama;
gerçekçi olun .
Tüm bu kurumların çok daha Çoğulcu yaklaşmasını çok daha her beşerden yana hür ve özgür fikirden yana olmalarını görmek isteriz.
Sesinizi çıkarın.. bir şeyler yapın…”
